Die zondag erop sta ik in hetzelfde zaaltje op het Edge-Fest. Iedereen weet dat straight edge verzet is. Of je het er wel of niet mee eens bent, laten we het die zondag er gezellig over hebben. Ik ben van de partij.

Het boek gaat in op de politieke aspecten van straight edge door verschillende (prominente, als u wilt…) figuren te interviewen, essays en communiqués te printen en vanuit verschillende delen van de wereld mensen aan het woord te laten. Met name dat laatste miste ik enorm in de documentaire. Daarin kwamen enkel Amerikaanse mensen aan het woord. Typisch een Amerikaans trekje, hoor ik u denken. De documentaire is echter gemaakt door twee Duitsers… Ik vind het prima als er een documentaire over de Amerikaanse straight edge scene wordt gemaakt, maar noem het beestje dan ook bij zijn naam.

Wat ik juist zo interessant vind aan het boek, zijn de interviews en artikelen uit Oost-Europa, Zweden, Zuid-Amerika en Israël. Hoewel ik het altijd vermakelijk vind om die vent te horen spreken, ik ken inmiddels de praatjes en beweegredenen van Ian Mackay wel. Ik ben meer benieuwd naar anarchisten in Israël die zich verzetten tegen de bouw van de muur. Ik kreeg plaats vervangende schaamte bij het zien (en met name horen) van Ray Cappo die het heeft over ego’s in de scene en zijn naar-eigen-zeggen-befaamde-glaasje-rode-wijn-in-Italië-anekdote. Wie heeft hier een fucking ego, meneer de yoga-fucking-guru!?

Ik ben meer geïnteresseerd in het essay waarin de link gelegd wordt tussen straight edge en anti-fascisme, of de straight edge opvattingen van een queer-activist. Dit laatste stukje is overigens hilarisch politiek correct geschreven. Deze jongen (genaamd Nick Riotfag) heeft werkelijk de beste bedoelingen en ik snap zijn punt, maar het bekroop me een beetje van de PC-police achtige taferelen waar de HeartattaCk vol van stond.

Het boek geeft een goed perspectief van mensen die zichzelf straight edge noemen en bijdragen aan verschillende vormen van verzet. Doorgaans is de strekking hetzelfde: straight edge speelt een belangrijke rol als middel om te werken aan radicale doelen. Herkenbaar…

Persoonlijk

De reden voor mij om straight edge te worden was heel logisch. Het was voor mij in eerste instantie een persoonlijke afweging. Tabak, alcohol en andere drugs kunnen lekker en leuk zijn. Maar het is duur en schadelijk voor lichaam en geest. Ik zag het als een uitdaging om lol en voldoening uit het leven te halen zonder verdovende middelen, dus ik besloot te kappen met het bovenstaande. Ik noemde me straight edge als houvast, het voelde als een persoonlijke verbintenis. Ik was achttien jaar.

Verder zag ik om mij heen hoe destructief de gevolgen van alcohol en andere drugs waren. Binnen mijn vriendenkring was er sprake van huiselijk geweld wat gepaard ging met alcohol. In het weekend waren er talloze gewelddadige incidenten waarbij alcohol en/of drugs in het spel waren. Ik las over het aantal verkeersdoden door het gevolg van drank. Ik kon dit niet rijmen met de verantwoordelijkheid nemen voor het leven wat leidt. De term straight edge was voor mij niet langer slechts een vorm van persoonlijke verbintenis, het werd een vorm van verzet tegen het roekeloze gedrag.

Ik raakte langzaam betrokken bij wat actie-campagnes en daarin legde ik de link tussen de industrie achter de verdovende middelen en het kapitalisme. De legale drugshandel gaat hand in hand met slavernij en afpersing door grootgrondbezitters, met name in de tabaksindustrie. Rookwaren worden bovendien vrijwel altijd getest op dieren.

Tergelijkertijd verbaasde ik me er over dat er binnen de links radicale kringen zoveel werd gedronken. Ik vraag me nog steeds af hoeveel meer zou kunnen gebeuren als mensen minder dronken en meer actie voerden.

xBakoeninx

Het weigeren van genotsmiddelen is verre van uniek. Straight edge is slechts een uiting hiervan die binnen de punk/hardcore zich heeft gemanifesteerd. Honderd jaar voordat Minor Threat er mee aan de haal ging, gaf Bakoenin in “God en de staat” (1882) aan dat het volk in zowel intellectueel en moreel als materieel opzicht op het laagste niveau wordt gehouden. Om aan dit niveau te ontsnappen geeft hij drie mogelijkheden: de kroeg, de kerk en sociale revolutie. De eerste twee opties omschrijft Bakoenin als lichamelijk verderf en geestelijk verderf, wat volgens hem alleen nog de derde optie openlaat. Verder geeft Bakoenin in zijn felle betoog aan dat de sociale revolutie “de kracht zal hebben tegelijkertijd alle kroegen als kerken te sluiten”.

Het waren natuurlijk andere tijden, maar ik kan mij identificeren met de strekking. In het boek “Sober living…” worden meer recente voorbeelden genoemd waar de geheelonthouding een grote rol speelt in de links radicale actie beweging. Ik vond het inspirerend om te lezen dat binnen de grenzen van de Zapatista beweging het verboden is alcohol te nuttigen. Dit is in consensus afgesproken op aandringen van de vrouwen beweging. Zij voelden zich meer op hun gemak als de beweging vrij was van alcohol gebruik. Iets wat ik goed kan begrijpen.

Straight edge is voor mij een middel, een uiting van verzet. Net als een veganistische levenswijze, is het voor mij een logische stap in het verzet tegen het kapitalisme. Het past bij mij, het helpt mij de focus te houden op de werkelijk belangrijke aspecten van het leven. Ik omarm het leven zoals het is en ik wil met volle teugen er van genieten. Daar heb ik geen teug bier bij nodig. Doe mij maar appelsap.

Door de jaren heen zagen we het aantal info-stands inkrimpen en besloten om het heft in eigen handen te nemen. Het is immers een Do It Yourself scene. Ik heb het altijd opgevat dat je zelf invloed kan uitoefenen op de scene. Vind je dat er geen goede zines geschreven worden, schrijf er zelf een. Vind je dat er geen goede shows zijn, boek zelf een show. Vind je dat er alleen maar gare platen worden uitgebracht, breng zelf de plaat van je favoriete band uit. Zo zijn wij ook de boekendistro begonnen: omdat we het nodig vonden.

Jaren later is de boekendistro er nog steeds. De boeken gaan altijd mee op tour met Antillectual. Zij zijn zojuist terug van een drieweekse tour en vrijwel alle boeken waren verkocht. De tour van From The Depths kwam terug met een leeg krat: wederom alle boeken waren verkocht! Blijkbaar zijn de kids nog altijd geïnteresseerd in links radicale informatie.