In Nijmegen waren wat meer bekende gezichten voor Jippe. De politiepaarden waren bovendien wederom van de partij. Maar het mooiste was dat enkele van de Mallemoere bende gastoeters bij zich hadden…. ik stond even met een vriendin bij te kletsen toen ik achter mij hoorde:

TOOEETTT!!!

Mijn hart sloeg over! Ik keek verschrikt achterom en zag alleen maar gierende Arnhemse anarchisten, ze pisten bijna in hun broek van het lachen. Ik keek naar beneden en daar stond mijn kleine rakker met een gastoeter in zijn handen, een glimlach op zijn gezicht van oor tot oor.

“Pap! Deze toeter maakt veel lawaai, toch?”

“Ja, dat klopt.”

“Mag ik nog een keer héél hard toeteren?”

“Ja, hoor. Maak maar zoveel lawaai als je wilt.”

De helft van de eerste speech is verknald door een drie-jarige met stippeljas en toeter (nog mijn excuses hiervoor…) maar de sfeer zat er wel direct goed in. De toeter was snel op en toen vond Jippe het mooi geweest, tijd om naar huis te gaan. We hebben niets meegekregen van het verdere verloop van de strijdbare demonstratie. Dat is maar goed ook, de opstootjes met de smeris is niet iets waar kinderen bij moeten zijn. Jippe kijkt terug op een leuk dagje, de meeste demonstranten kijken terug op een succesvolle demo, ik kijk terug op de tweede demo waar mij zoon bij was. Iedereen blij. Nou ja, iedereen…

Het onderstaande stukje heb ik hier gejat, en iets aangepast. Het geeft duidelijk weer hoe belangrijk het is om samen te komen op 1 mei. Laten we er een onvergetelijke dag van maken! “Dit jaar organiseert een verband van groepen en individuen een antikapitalistische 1 mei demonstratie in Nijmegen. Onder de leus “1 mei voor iedereen vrij” en een vijftal eisen roept dit verband landelijk op om aan te sluiten bij deze demonstratie.

Bloedbad

1 mei is een internationale dag van solidariteit, actie en feest. De oorsprong ligt in de arbeidersbeweging van de 19 de eeuw. In 1886 ontaarde de repressie tegen de arbeidersbeweging die de 8 uren werkdag eiste in een bloedblad met de executie van 8 activisten als trieste dieptepunt. Om deze mensen te herdenken én de strijd voor de 8 uren werkdag internationaal voort te zetten, werd 1 mei uitgeroepen tot dag van de arbeid. Naast alle religieuze en burgerlijke feestdagen, claimde de arbeidersbeweging haar eigen “feestdag”.

De dag van de arbeid is internationaal door verschillende van politieke stromingen en organisaties gerecupereerd, maar in Nederland is de aandacht voor deze dag bijna niet bestaand. Het polderen is zover door geschoten, je zou zelf kunnen stellen dat het zo goed geperfectioneerd is, dat het de hele samenleving heeft gepacificeerd, sterker zelf gepasiefiseerd.

Tegengeluid in Nijmegen

Het verband dat in Nijmegen een duidelijk tegengeluid wilt laten horen, wilt de dag van de arbeid weer op de kalender zetten. Het is een dag om solidair te zijn met iedereen die in conflict is of was met de gevestigde orde. Of het nu de arbeiders waren uit de 19e eeuw of de schoonmakers van de 21e eeuw. Het zijn mensen die worden uitgeknepen, tot de laatste druppel en dan bij het schroot worden gezet. De multinationals hebben misschien een andere naam of een ander logo, maar het zijn nog steeds kapitalisten die enkel streven naar winstmaximalisatie. Winst om nog meer winst te maken, in plaats van het terug te geven aan diegene die die winst heeft gemaakt.

In plaats van een wereld waar mensen wordt voorgehouden dat ze zichzelf moeten verkopen aan bedrijven of instellingen om een comfortabel leven te leiden, waar mensen tegen elkaar worden uitgespeeld in een lelijk spel van concurrentie en wedijver, staat dit verband voor een radicaal andere samenleving, gebaseerd op solidariteit en vrijheid.

Zelforganisatie

Middelen moeten zo worden ingezet en verdeeld dat voor iedereen op deze wereld bestaanszekerheid gegarandeerd is. Mensen moeten de vrijheid hebben om te gaan en te staan waar ze willen, ongehinderd door geconstrueerde grenzen tussen culturen, religies, gender of wat dan ook. Mensen moeten zich ook kunnen organiseren zonder dat dat intimidatie of repressie tot gevolg heeft. En dit betreft zowel zich organiseren tegen onrecht als het organiseren van een parallelle samenleving. De staat moet onmiddellijk stoppen met privatiseringen en het afbreken van sociale voorzieningen. In plaats van steeds grotere delen van het leven in handen te geven van ondernemingen, moeten meer voorzieningen zoals zorg, onderwijs, energieproductie, communicatievoorzieningen en veel meer gecollectiviseerd en gedecentraliseerd worden.

Om in zo’n wereld te kunnen leven, moet men zich organiseren. Naast acties moeten er ook bijeenkomsten zijn, moeten er discussies gevoerd worden en moeten mensen worden gemobiliseerd. Met de organisatie van landelijke 1 mei demonstraties, elk jaar opnieuw, probeert dit verband een bijdrage te leveren aan de organisatie van een hernieuwde sociale beweging met een bijeenkomst, sprekers, acties en discussies. Komt allen dit jaar naar Nijmegen om mee die tegenbeweging op te bouwen! Want samen staan we sterk!