Kortom: een plek waar je van je droomt. Voor iedereen ziet zo’n plek, zo’n droom er anders uit. Voor mij ziet zo’n plek er ongeveer uit zoals hierboven omschreven. Ik vind deze plekken, deze autonome zones, essentieel voor het opbouwen van een andere samenleving. Hier worden de eerste contacten gelegd met gelijkgestemden. Hier worden romantische ideeën omgezet in de harde realiteit. Hier worden mensen geïnspireerd om zelf in actie te komen. Hier worden de acties gepland. Of hier wordt een actie nabesproken.

Deze plekken gaan er niet vanzelf komen. En deze plekken gaan er niet vanzelf blijven. Hoe schaars ze ook zijn, we moeten oppassen dat ze niet verdwijnen. Sterker nog, we moeten zorgen dat er meer komen. We moeten zorgen dat overal autonome plekken ontstaan waar jongeren naar toe kunnen met verfrissende ideeën hoe we dit systeem met de grond kunnen maken. Waar oudere generaties hun ervaring kunnen delen. In ieder gehucht en in iedere metropool, laat deze autonome plekken opdoemen en verspreiden.

• Animal liberation and social revolution by Brian A Dominick – een bijzonder interessant essay dat dierenbevrijding in de context van een totaal strijd voor de bevrijding van iedereen (mens, dier en milieu) plaatst. €1,50
• Learning good consent by various authors – een zine met verschillende artikelen over hoe om te gaan met elkaar voor/tijdens / na seks. Vanuit verschillende perspectieven (homo, hetero, bi, transgender etc) wordt geschreven hoe partners elkaar (beter) kunnen begrijpen. Gevoelig en persoonlijk topic, ik weet het. Daarom vind ik het belangrijk dat er zines als deze zijn. €1,50
• Revolution and/or insurrection by Kevin Tucker – Tucker laat zijn gedachtes varen over de (on)mogelijkheden van de revolutionaire anarchistische beweging. Terugkijkend op behaalde successen en ‘epic fails’ en met zelfkritiek, een fijn stukje tekst. Geeft stof tot nadenken, en wellicht nog meer stof tot doen! €1,50

Alle zines zijn te bestellen door een mailtje te sturen. En check voor meer boeken, dvd’s en tshirts natuurlijk even onze ’store’.

TOURS

Er zijn weer bands op tour die boeken mee hebben van Typewriter Distro. Trial is op dit moment bezig met een Europese tour en hebben een goed gevulde kist boeken en zines mee. Antillectual gaat aanstaande vrijdag op tour en ook zij hebben een stapel literatuur bij de merch liggen. Check beide bands (als je ze niet allang kent), absoluut de moeite waard! Hierbij de nieuwe clip van Antillectual…

Ochendspits

De vrijwilligers stonden al om 7:00 aan verschillende stations om enthousiast de gratis crisiskrant uit te delen. In minder dan een uur waren duizenden kranten uitgedeeld. De reacties van de mensen in het station waren gevarieerd. De titel prikkelde alleszins de mensen: ?de crisis voorbij? Nog lang niet!?. Veel mensen lijken genoeg te hebben van de berichtgeving over de crisis, maar toch gingen de kranten als zoete broodjes van de hand.

Geen discussie

Zoals te verwachten was, stond tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen het feit dat er bezuinigd moet worden niet ter discussie. De vraag lijkt alleen maar te gaan over hoeveel en op wie of wat er bezuinigd moet worden. Zelfs de meeste belangengroepen en actiegroepen die actie voeren tegen de bezuinigingen, vinden ook dat er moet bezuinigd worden. Alleen mag er niet bij hun bezuinigd worden of niet op die manier. In de reguliere media is ook bijna geen ruimte voor een ander geluid over de crisis en de bezuinigingen. Ons wordt voorgehouden dat de crisis een gevolg is van gekke financiële constructies in plaats van dat het een essentieel onderdeel is van het kapitalisme.

Hete herfst

Met deze krant is een start gegeven aan wat mogelijk een erg hete herfst wordt. Dit wordt tijd na zo’n waardeloze zomer. Zondag 9 oktober organiseert de Vrije Bond een tweede crisisoverleg in Utrecht.

Tijdens dit overleg zullen we de reacties die we hebben gehad op de krant bespreken en zullen we ons beraden over volgende stappen die we kunnen zetten in de strijd tegen de bezuinigingen. Deze bijeenkomst is in eerste plaats voor leden van de Vrije Bond, maar staat ook open voor iedereen die samen met de Vrije Bond de strijd tegen de sociale afbraak wil aangaan.

Constructief > destructief

We hadden het over activistische bezigheden. Mijn buurman zette zijn twijfels bij het nut van ‘destructieve’ acties. Met deze acties wordt de sympathie van de publieke opinie niet gewonnen. Bovendien kunnen destructieve acties averechts werken; de tegenpartij is dan alleen maar meer gedreven om door te gaan. Verder zijn veel acties een image-building en gaat het meer om de subcultuur in stand te houden dan echt voor een doel te streven. De buurman zag meer heil in constructieve acties, zodat een alternatief wordt geboden. Een positieve bijdrage waar mensen wat aan hebben.

Constructief + destructief = revolutie!

Ik ben het deels met mijn buurman eens. Ik vind alleen dat ik geen partij hoef te kiezen. Als ik met constructieve acties bezig ga, hoef ik destructieve acties niet te veroordelen. Sterker nog, ik ben blij dat er mensen zijn die kiezen voor andere actie-methodes. De verscheidenheid zie ik juist als kracht van een levendige beweging. Hoe meer verschillende acties, op verschillende tijdstippen door verschillende acties; hoe beter. Op een voorwaarde: solidariteit naar elkaar.

Twijfels

Natuurlijk zet ik mijn twijfels bij bepaalde acties, ik vraag mij af of het doel (als die al is geformuleerd is) wel bereikt wordt. Maar het is altijd nog beter dan helemaal niets doen. Ik zie liever mensen mediteren voor de poorten van vliegbasis Volkel, dan helemaal niemand!

All T-shirts are organic, fairtrade and vegan.

All T-shirts are € 10,- (+ shipping costs)

Click the images for a better view

“Animal liberation”, colour black  only size Small left!!

“Knowledge is power, pick up the arms”, colour brown size Small and Medium

“Freedom of all is essential to my freedom” (quote by Mikhail Bakunin), colour whit size Small and Medium

Thanks to my friends Bart, Helena and Gijs for making the designs. Thanks to David from Fairtrade Merch for the screenprinting.

“Wat zou je doen?”

END:CIV onderzoekt hoe deze samenleving verslaafd is aan systematisch gebruik van geweld en uitbuiting van mens, dier en milieu. Dit resulteert in verziekte en vervuilde landschappen en een holle samenleving waar men op een pathetische wijze leeft. Kortom: de documentaire laat zien hoe geïndustrialiseerde samenleving alles (inclusief zichzelf) kapot maakt. Het is een kankergezwel dat alles om zich heen vernietigd. Oncontroleerbaar en niet te stoppen… of toch?

Dat is de vraag die gesteld wordt: “If your homeland was invaded by aliens who cut down the forests, poisoned the water and air, and contaminated the food supply, would you resist?”

END:CIV gaat niet direct in op manieren hoe je je kan verzetten tegen deze samenleving (dat wordt in de vervolg documentaire besproken), ze vertellen in eerste instantie waarom verzet noodzakelijk is.

Gebaseerd op Endgame

De maker – Franklin Lopez – van END:CIV was geïnspireerd door het boek Endgame, wat ik begrijpelijk vind. Ik heb Endgame een aantal jaren geleden gelezen en ik was weg geblazen. Derrick Jensen is een goede schrijver en de materie is een ware klap in het gezicht. Ik herkende zoveel aspecten van het boek: het rusteloze gevoel. Het intuïtieve gevoel dat deze manier van leven, deze samenleving totaal ziek is en dat er nu wat moet gebeuren. Voor mezelf, voor mijn kinderen, voor de aarde en alles wat er op leeft. Maar ook de twijfels over de effectiviteit van het verzet. Waarom grijpen activisten voortdurend naar dezelfde methodes die niet (genoeg) blijken te werken? Waarom nemen we genoegen met marginale overwinningen? En boven alles: wat doe ik er zelf aan?

Gandhi, Stars Wars

Lopez laat op een mooie en waardige wijze verschillende juweeltjes uit het boek zien. Het is gelukkig niet de documentaire die vol staat met het ene shockerende beeld na het andere. Ik was daar bij de introductie een beetje bang voor, omdat ik allergisch ben voor zulke films. Niet alleen vind ik het onsmakelijk en goor om een slachthuis/ olieramp/ oorlogsbeelden te zien, ik word door een overkill aan dergelijke beelden niet gemotiveerd om er iets tegen te doen. Ik word er alleen maar verdrietig van. Maar terug naar deze docu… END:CIV doet dat niet. Het wisselt de beelden en sprekers in een plezierig tempo af. Lopez laat veel mensen aan het woord die allemaal op hun eigen wijze hard aan het werk zijn om deze wereld te redden. En er zit zowaar humor in. Ik keek glimlachend naar vergelijking met Stars Wars en kritiek op Gandhi. Ik ga natuurlijk niets verklappen omdat ik wil dat je docu gaat kijken.

Net als bij Harry Potter…

Het is cliché om te zeggen, maar eerlijk is eerlijk… het boek vind ik beter dan de film. END:CIV gaat snel en men moet aardig in de materie zitten om het te begrijpen. Op momenten praten de sprekers wat te snel of te zacht en zonder ondertitels is het wat moeilijk te volgen. Gelukkig zijn er ondertitels in verschillende talen (in het Nederlands overigens niet, dus als je je geroepen voelt…). Bovendien is de documentaire vrijwel geheel gericht op de Amerikaanse samenleving. Daarmee staat de niet-Amerikaanse kijker wat verder af van de voorbeelden die aangehaald worden.

Dat haalt niet weg dat iedereen deze documentaire moet kijken. En hopelijk ook handelt. Zie hieronder:

Achterdochtig (ik ben niet vaak zo onder de indruk geweest van een eenmans punkkband)

Break Character (heerlijke Dischord-achtige geluiden. Uit Utrecht)

Possible Suspect (doet me erg denken aan de begin jaren negentig DC sound. Kortom: ook Discord. Ook uit Utrecht)

Dan dj’s en dansvertier!

Oh ja, de reden voor het benefiet is niet geheel onbelangrijk. Daarover meer in de volgende post…

Hoe heet je en vanuit welke beweging kom je?
Ik ben Nidal Tahrir. van Black Flag, een kleine groep anarcho-communisten in Egypte.

De wereld kijkt nu naar Egypte en beweegt zelfs in de richting van solidariteit. Maar sinds het internet is afgesneden was informatie moeilijk te vinden. Kun je me vertellen wat er in de afgelopen week in Egypte is gebeurd? Hoe zag het er vanuit jou perspectief uit? (Je kunt een heleboel opschrijven.)
Juist nu is de situatie in Egypte zo cruciaal. Het begint met een oproep voor een ‘Dag van Woede’ tegen het regime van Mubarak op 25 januari. Niemand had verwacht dat een uitnodiging voor een ‘Dag van Woede’ van een losse groep op een Facebook-pagina, niet echt georganiseerd, zo zou uitpakken. De groep die ‘We zijn allemaal Khalid Said’ heet (Khalid Said is de Egyptische jongen die afgelopen zomer door de politie van Mubarak politie in Alexandrië was doodgeslagen). Het was juist op die dinsdag dat alles begon. Het was de vonk die het hele vuur aanstak.
Op dinsdag waren er grote demonstraties in de straten in elke Egyptische stad. Op woensdag begon het bloedbad. Dit begon op dinsdagavond laat met een poging van de politie om een einde te maken aan de sit-in op het Tahrir-plein (Vrijheids-plein) in Caïro. Dit ging de volgende dagen door, vooral in de stad Suez. Suez heeft in elk Egyptisch hart een speciale waarde. Hier was in de Egyptisch-Israëlische oorlog in 1956 en 1967 het centrum van het verzet te vinden tegen de zionisten, waar de troepen van Sharon teruggedrongen werden. De politie van Mubarak heeft een bloedbad aangericht: minstens 4 mensen dood en er vielen minstens 100 gewonden. Er zijn gasgranaten gebruikt en er is met rubberen kogels geschoten, later zelfs met echte. Daarnaast is er een vreemde gele stof over de mensen gegooid, misschien wel mosterdgas. Die vrijdag werd de ‘Jumu’ah van de Woede’ genoemd (Jumu’ah is Arabisch voor vrijdag). Het is het nationale weekend in Egypte als ook in veel andere Islamitische landen. Het is in de Islam een heilige dag wegens de lange gebeden op deze dag genaamd Jumu’ah gebeden (het vrijdagsgebed). Men had gepland om na dit gebed de straat op te gaan om te demonstreren.

Om 12 uur ’s middags probeerde de politie met al zijn macht en geweld de marsen te voorkomen. Er waren veel confrontaties in Caïro (vooral in het centrum en in Mattareyah (het oosten van Caïro)) en in heel Egypte, vooral in Suez, Alexandrië, Mahalla (een van de centra van de arbeidersklasse in de delta). Vanaf ’s middags tot zonsondergang liepen Caïro mensen naar de binnenstad om met een sit-in op Tahrir-plein het regime van Mubarak weg te sturen. Zij zongen de leuze “De mensen willen dat het regime opkrast”. Bij zonsondergang om 5 uur ’s middags plaatselijke tijd had Mubarak meegedeeld dat hij een avondklok instelde en het leger de stad in zou brengen. Deze avondklok werd gemotiveerd door de door de politie geplande ontsnappingen van misdadigers en knokpoegen, die Baltagayyah genoemd worden. Deze door de politie georganiseerde grote ontsnappingen van misdadigers uit veel Egyptische gevangenissen zijn geregisseerd om de mensen in Egypte bang te maken. Nu was er geen politie en veel leger-eenheden hadden geen greep op de straat. De mensen werden bang. Dit alles werd gevolgd door een stroom van nieuws op de Egyptische tv-kanalen, radiostations en in de kranten dat plunderaars en dieven in vele steden op mensen zouden schieten. De mensen organiseerden hier op echter volkscomités om de straat veilig te maken. Het werd door het regime gebruikt om mensen nog banger te maken voor de instabiliteit in het land, maar het is ook een punt vanwaaruit we konden beginnen om arbeidersraden op te bouwen.

Op woensdag waren er botsingen tussen pro- en anti-Mubarak mensen. Is dat de juiste manier om dit te beschrijven? Wie zijn de “Mubarak supporters?” Welke uitwerking hebben deze botsingen op de houding van de gemiddelde werkende klasse in Egypte?

Het is absoluut verkeerd om te spreken van botsingen tussen anti-en pro-Mubarak demonstraten. Degenen die het Tahrir-plein aanvielen bestonden veelal uit de zogenaamde Baltagayyah en uit de geheime politie. Dit gebeurde pas na Mubaraks toespraak van de vorige avond en de toespraak van Obama. Persoonlijk denk ik dat Mubarak zich voelt als een geslachte os die zijn bloed over zijn slagers probeert te spatten. Hij doet denken aan Nero, die voor zijn vertrek Egypte in brand wil steken, waarbij hij probeert de mensen te laten geloven dat hij een synoniem is voor stabiliteit, veiligheid en zekerheid. Hiermee heeft hij echt enige vooruitgang geboekt: er is een heilige nationale alliantie gevormd tegen de Tahririten (de demonstranten op Tahrir). Veel mensen, met name uit de middenklasse spreken over Commune Tahrir en zeggen dat de demonstraties moeten ophouden omdat Egypte in brand staat. Er zou een hongersnood zijn begonnen, maar dat is helemaal niet waar. Dit is een overdrijving. Elke revolutie heeft haar moeilijkheden, en Mubarak maakt gebruik van angst en terreur om langer aan te blijven. Persoonlijk denk ik dat – zelfs als de demonstranten verantwoordelijk zouden zijn – zelfs dan Mubarak moet vertrekken. Omdat hij juist deze huidige situatie niet aan kan.

Wat verwacht je dat er in de komende week gaat gebeuren? Hoeveel kan het standpunt van de Amerikaanse regering de situatie daar beïnvloeden?

Niemand kan voorspellen wat er morgen of volgende week gaat gebeuren. Mubarak is een koppige idioot en de Egyptische media voert de grootste media-campagne in haar geschiedenis om de protesten op vrijdag 4 februari in te dammen. Er wordt opgeroepen voor alweer een mars van miljoenen naar Tahrir die ‘Jumu’ah van de Redding’ wordt genoemd. De positie van de Amerikaanse overheid beïnvloed ons meer dan die demonstratie. Mubarak is zo’n verrader dat hij het hele volk kan doden, maar geen nee kan zeggen tegen zijn bazen.

Wat is de bijdrage van klassenstrijd anarchisten geweest? Wie zijn hun bondgenoten? (je hoeft niet alles te vertellen, denk ook aan jullie veiligheid)

Anarchisme is in Egypte geen grote stroming. Er zijn wel enkele anarchisten te vinden, maar het is geen grote stroming. Toch deden in Egypte de anarchisten wel mee in de protestdemonstraties en in de volkscomités om de straten tegen bendes te verdedigen. De anarchisten in Egypte koesteren hoop in deze raden. De bondgenoten van de anarchisten in Egypte zijn natuurlijk de marxisten. Dit is voor ons niet het moment voor een ideologisch debat. Heel links roept op tot eenheid en moeten we dan nu overal ruzie over maken? In Egypte zijn de anarchisten een onderdeel van Egyptisch links.

Welke vormen van solidariteit kunnen er worden opgebouwd tussen de revolutionairen in Egypte en revolutionairen in het “Westen?” Wat kan er nu direct worden gedaan en wat moeten we doen op de lange termijn?

De moeilijkste hindernis voor de Egyptische revolutionairen is dat de communicatie wordt afgesneden. De Westelijke revolutionairen moeten druk uitoefenen op hun regering om te verhinderen dat het Egyptische regime dit doet. Dat is voor nu, maar niemand kan zeggen wat er op de lange termijn zal gebeuren. Als de revolutie gewonnen wordt dan zullen de westerse revolutionairen solidariteit met hun Egyptische kameraden moeten vormen tegen de verwachte agressie van de VS en Israël. Wordt de revolutie verslagen, dan zal het een bloedbad worden voor alle Egyptische revolutionairen.

Wat zullen de belangrijkste taken zijn als Mubarak eenmaal vertrokken is? Heeft er op straat-niveau al veel planning hierover plaatsgevonden? Wat hebben de anti-kapitalistische revolutionairen voorgesteld?

De belangrijkste taak, als je het hebt over eisen van de straat, zijn een nieuwe grondwet en een voorlopige regering, en vervolgens nieuwe verkiezingen. Er zijn over dit onderwerp veel plannen van veel politieke stromingen, in het speciaal door het Moslim Broederschap. De anti-kapitalistische revolutionairen zijn in Cairo niet erg groot: de communisten, democratische links en de Trotskisten roepen dezelfde eisen over de grondwet en nieuwe verkiezingen, alleen wij anarchisten niet. Wij zijn tegen het kapitaal maar ook tegen de staat. We zullen proberen de commissies die zijn gevormd om de straten te beschermen en te beveiligen sterker te maken en ze proberen om te zetten in echte raden.

Wat wil je tegen de revolutionairen in het buitenland zeggen?

Beste kameraden van over de hele wereld, we hebben solidariteit nodig. Grote solidariteitscampagnes zullen de Egyptische Revolutie doen winnen.

Audio versie: http://electricrnb.podomatic.com/entry/2011-02-03T00_56_54-08_00?x Deze site is bereikbaar en bevat een afbeelding van de spreker.

website: http://nadimyat.manalaa.net

Bron: a-infos: http://www.ainfos.ca/ainfos21341.html

De boekpresentatie wordt gehouden in het Fort van Sjakoo en begint om 17.00. Naast de auteur zal ook Bert Altena aanwezig zijn voor een kort praatje.

De studie van Dennis de Lange is de eerste die het brede palet van de geschiedenis van de tolstojanen in Nederland beschrijft. De tolstojanen, die zichzelf overigen christen-anarchisten noemden, vormden een netwerk van individuen die zich op allerlei gebied manifesteerden. Zij baseerden zich op Tolstojs visie op het christendom, de praktijk der liefde. Ze streden de tolstojanen tegen het militarisme, tegen alcohol, roken, vivisectie en vaccinatiedwang, en waren ze voor vegetarisme, voor het vrije huwelijk, maar tegen ongebreideld seksueel genot. Ze verzetten zich tegen socialisme en klassenstrijd. Hun ideeën brachten ze in de praktijk in een vroege vorm van sociaal-cultureel opbouwwerk in Amsterdamse achterbuurten, in de kolonie der Internationale Broederschap en in de Humanitaire School te Blaricum.

Het waren allemaal onderdelen van hetzelfde streven naar een betere mens en een betere wereld. Het anarchistische aspect blijkt vooral daaruit dat de propaganda gericht was op het bekeren van het individu en niet op het bereiken van wettelijke regelingen.

DECLARATIE VAN DE GEBEURTENISSEN VAN 21/1

Wij verwerpen het buitensporige politiegeweld
Tijdens de acties na de manifestatie reageerde de politie Haaglanden met buitensporig geweld. Op alle beelden was duidelijk te zien hoe de betogende studenten op verschillende locaties zonder aanleiding uiteen geslagen werden. Gewonden zijn gevallen door politieknuppels, hondenbeten en paarden die roekeloos door menigtes werden gejaagd; enkele betogers zijn zelfs opgenomen in het ziekenhuis. De politie heeft uiteindelijk rond de vijfentwintig mensen opgepakt.

Wij vinden de handelingswijze van de LSVb, ISO onaanvaardbaar
De LSVb en het ISO lieten zien hoe ver ze van hun strijdbare verleden zijn afgedwaald. De manifestatie leek meer op een verkiezingscampagne dan op een protest om onderwijs te verdedigen. Maar niet alleen op het podium ging de LSVb de mist in. Toen na afloop van de manifestatie duizenden boze studenten zowel naar het Binnenhof , Lange Poten en het Ministerie van Onderwijs (CenW) trokken, wist de organisatie zowel in woorden als in daden de studenten te verdelen. Ten eerste hebben ze na afloop van de protesten afstand gedaan van duizenden studenten die door gingen met actie voeren en zonder reden, zoals duidelijk in alle gemaakte beelden te zien is, in elkaar geslagen werden. Daarnaast wisten ze ook deze studenten direct tegen te werken; hun ordedienst werkte samen met de ME-stokken, honden en paarden om acties te voorkomen. Zo vormden ze een linie van blauwe hesjes tussen verschillende demonstranten en stuurde ze mensen terug die zich bij het protest wilden voegen. Studenten moeten zich niet laten verdelen, maar samen sterk staan in hun verzet.

Wij veroordelen de misleidende berichtgeving in de media
Overal in de media wordt gepraat over “relschoppers” en “radicalen”. Dit terwijl de mensen die erbij waren wel beter weten; niet de studenten, maar de ME waren de geweldplegers.

Wij studenten eisen:

Een stop op alle bezuinigingen, ook die op het onderwijs. Haal het geld waar het zit!
Onderwijs dat wordt behandeld en gezien als een recht; niet als een privilege!
Onderwijs dat toegankelijk is voor iedereen ongeacht inkomen, sociale status of afkomst.
Democratisering van het onderwijs; de macht terug van de bestuurders naar degene die weten waar het om gaat in hoger onderwijs oftewel de studenten en docenten.
Geen ontslagronde! Juist méér docenten voor hogere kwaliteit in het onderwijs.
Onderwijs dat bijdraagt aan sociale gelijkheid!

directe link vind je hier.

VERKLARING AGN IVM BERICHTGEVING EN PROTESTEN 21 JANUARI

“How do they expect the students not to be anarchists? What else can the young be? When you are on the bottom, you must organize from the bottom up!”

- Ursula le Guin, The Dispossessed

Vrijdagmiddag 21 januari gingen studenten massaal de straat op om te protesteren tegen de bezuinigingen in het onderwijs. Naar aanleiding van de berichtgeving in de media over de protesten van die dag voelen wij, de Anarchistische Groep Nijmegen (AGN), ons genoodzaakt hierop een reactie te publiceren.

De dag begon met een strijdbare demonstratie vanaf de Haagse Hogeschool. Hier verzamelden circa 600 demonstranten om vervolgens op te trekken naar het Malieveld om zich daar te voegen bij de door de LSVB georganiseerde manifestatie. Hierbij was een enorme politiemacht aanwezig die zich gedurende de demonstratie regelmatig dreigend opstelde tegenover de demonstranten. Vanuit de demonstratie is hier echter goed op gereageerd, zo zijn bijvoorbeeld politiepaarden die probeerden de demonstratie in tweeën te splitsen onder druk van de demonstranten uit de demonstratie gehouden. Hiermee is voorkomen dat er een grimmige en gevaarlijke situatie ontstond.

Aangekomen op het Malieveld troffen de demonstranten een feestelijke sfeer op een zompig modderveld. Hier werden zij getrakteerd op een toneelstuk van politici, baantjesjagers afgewisseld door DJ Jordy. Als klap op de vuurpijl konden demonstranten genieten van een vurige protest-toespraak van ‘onze’ staatssecretaris om te mogen horen hoe ze deze bezuinigingen recht praten door te stellen dat bezuinigingen bedoeld zijn voor de “verbetering” van het onderwijs.

Tijdens deze toespraak ontstond er een gespannen sfeer en begon de politie achterin de manifestatie de druk op te voeren. Veel demonstranten hadden genoeg van de rol van machteloze toeschouwer en besloten het heft in eigen hand te nemen en richting het centrum en het ministerie van onderwijs te trekken. Ongeveer 1000 mensen hebben uiteindelijk het plein weten te bereiken en ook bij het ministerie stonden er honderden boze demonstranten. Hier reageerde de politie heftig op en ontstonden er opstootjes op verschillende plaatsen in de stad.

“Jullie waren een fantastisch publiek!”

- LSVB

De dag voor de demonstratie werden er wilde berichten in de media verspreid dat “radicalen” van plan zouden zijn om zich te mengen onder de demonstranten “om het protest te verstoren”. Hiermee werd van te voren een sfeer van angst gecreëerd en daarmee legitimiteit voor repressief politiebeleid. Echter is de informatie, waarbij enkele anarchistische en antifascistische groepen werden aangewezen als potentiële onruststokers, totaal ondoorzichtig en lijkt op niets gestaafd te zijn. Hiermee wordt een sfeer gecreëerd alsof anarchisten en ‘radicalen’ misbruik wilden maken van het protest en daarvan ook geen legitiem onderdeel kunnen zijn.

Ten eerste willen wij hierover zeggen dat binnen onze groep zich ook studenten bevinden. Daarnaast is onderwijs in het belang is van iedereen. Daarmee heeft ook iedereen het recht betrokken te zijn bij de strijd voor goed onderwijs. Studenten, scholieren, ouders, jongeren, etc.

Ten tweede wordt hiermee gesteld dat ‘radicalen’ een entiteit buiten de “normale” studenten zijn en zich tegen het protest keren. Wij zijn echter onderdeel van de maatschappij en het protest en geen externe boosdoeners die enkel uit zijn op onrust. Er wordt gedaan alsof wij niet ook tegen deze bezuinigingen kunnen zijn. We maken ons zorgen over de toekomst van het onderwijs. Dit in tegenstelling tot de politici die enkel op het podium kwamen om stemmen te winnen voor hun verkiezingscampagne die over 2 maanden van start gaat.

Wij vragen ons sterk af waarom demonstranten naar politici moeten luisteren. Politici die zelf de logica van bezuinigingen in stand houden waartegen in verzet wordt gekomen. Het zou andersom moeten zijn, zij zouden naar ons demonstranten moeten luisteren!

Studenten, ongeacht politieke kleur, zijn boos en dit is niet iets dat enkel voor radicalen weggelegd. Hiermee wordt aan de woede van ons als studenten en sympathisanten compleet tekort gedaan. De LSVB heeft hierin ook een belangrijke rol gespeeld.

Met het distanciëringsgedrag van de LSVB wordt de woede van de studenten, scholieren en ouders compleet in de wind geslagen. Dit terwijl wij worden onderworpen aan bezuinigingen die een grote financiële impact zullen hebben op diegenen die het het minst kunnen missen. Daarmee wordt de impact van het protest totaal lamgeslagen en verliest al haar potentie om het beleid van de regering aan te kunnen vallen. De LSVB is verworden tot een organisatie die zichzelf in stand heeft te houden en niet meer de doelen dient waarvoor zij ooit in het leven is geroepen. Het distanciëringsgedrag bevestigt dat zij enkel bezig is met het in stand houden van haar eigen machtspositie. De LSVB is geen organisatie waarmee we als belanghebbenden de confrontatie en het verzet tegen de huidige plannen van de regering kunnen voortzetten. Dit was al te duidelijk in de manier waarop zij intiem samenwerkten met de politie en de parlementaire politiek.

Het ging tijdens de manifestatie op het Malieveld zelfs zo ver dat de door de LSVB in het leven geroepen ‘ordedienst’ studenten fysiek heeft proberen te scheiden. Dit om een lijn te trekken tussen verondersteld ‘goede’ en ‘slechte’ demonstranten. Hiermee is bijgedragen aan een sfeer van controle. Op deze manier heeft de LSVB het moeilijk gemaakt voor studenten en sympathisanten om zichzelf te organiseren en draagt daarmee bij aan de verdeling.

Deze zondag heeft een woordvoerster van het Openbaar Ministerie ook verklaard dat onder arrestanten van de dag ”enkele niet-studenten” zijn. Ook hier zien wij weer dat systematisch onderlinge solidariteit tot een onwerkelijke emotie wordt gemaakt en wordt getracht mensen te verdelen.

Het was goed dat er afgelopen vrijdag zo veel mensen op de been waren. Overal in het land beginnen groepen kritische studenten zich te organiseren en wij zijn hier ook actief bij betrokken. De lijnen zijn getrokken en de LSVB heeft duidelijk laten zien aan welke kant zij staan. Voor ons was de manifestatie geen eindpunt maar een begin. We hopen dat de gebeurtenissen van de afgelopen tijd een startschot zijn voor een nieuwe impuls aan het verzet tegen het “vrije”markt-liberalisme en het bouwen aan een gezonde beweging voor een andere toekomst.

Anarchistische Groep Nijmegen (AGN)