We think that a better world is possible (who knows…) and knowledge is power.

So here we are, handing out the weapons!

Radical Priorities – Noam Chomsky

Bijeenkomst 1

Datum: 23 oktober 2009Radical Priorities

Boek: Noam Chomsky, Radical Priorities, Oakland/Edinburgh: AK Press 2003

Aanwezigen: Pytrik, Roderick, Riekus, Stef, Yvo

1. Over de auteur

Er is veel over Noam Chomsky bekend. Deze Amerikaan is in het begin van zijn carrière bekend geworden als taalwetenschapper. Echter heeft hij vele boeken op zijn naam staan als politiek activist. Het activisme heeft hij duidelijk van huis uit mee gekregen, zijn vader was immers lid van de syndicalistische radicaal linkse vakbond IWW (Industrial Workers Of The World). Op zijn tien-jarige leeftijd schreef kleine Noam een essay over de dreiging van het fascisme. De eerste in een lange reeks, kan gezegd worden…

2. Het boek

Radical Priorities is een reeks artikelen en interviews die zeer duidelijk de visie van Chomsky weergeven. De meeste artikelen zijn enige jaren oud en gaan over de internationale politiek die de Verenigde Staten voert, de Vietnam oorlog en de Derde Wereld en de kritische visie die Chomsky hier op heeft. Andere artikelen gaan over de rol van de Amerikaanse linkse beweging. Er worden analyses gemaakt, voorstellen gedaan en ideeën uiteengezet waar de kracht zit van links.

Het boek is samengesteld is door C.P. Otero, die door middel van vele editor notes de artikelen in perspectief plaatst.

3. Discussie

Niemand (op Roderick na) heeft het boek helemaal uitgelezen. En Stef drapeert daar mee direct zijn eerste stelling: ‘Het establishment mag blij zijn met een genie als Chomksy. Hij is namelijk zo briljant dat hij slechts een zeer select publiek bereikt’. Gefronste wenkbrauwen, knikkende hoofden, wat gemompel. Ergens lijkt iedereen het hiermee wel eens. Er zitten hier immers vijf hoog opgeleide jongemannen met interesse voor linkse politiek, en niemand heeft het boek helemaal uitgelezen. Als zij het al moeilijk vinden om door te komen, hoe wil Chomsky dan een breed publiek bereiken en daadwerkelijk de revolutie ontketenen waar hij over predikt? Een interessante vraag…

Toch is het niet zo simpel. Chomsky’s boeken mogen dan taaie stof zijn, hij bereikt wel degelijk een groot publiek. Misschien niet hij persoonlijk, maar er zijn vele mensen binnen linkse kringen die zijn visies bestuderen en uitdragen. Er zijn spoken word cd’s en podcasts waarop Chomsky’s monotone stem te horen is die veel beluisterd worden. Verschillende bands (Propagandhi, Good Riddance) gebruiken die als inspiratie op hun albums.

En dan rijst vervolgens de vraag: is het de taak van Chomksy zelf om een breed publiek te bereiken? Moet hij zijn inzichten versimpelt op papier zetten zodat meer mensen het misschien begrijpen? Of zijn daar andere mensen voor. “Ik denk persoonlijk dat Chomsky als intellectueel wel goed zit, anders had ie het al die jaren wel anders aangepakt”, vindt Riekus. En daar is iedereen het wel mee eens.

Oorlog

Chomsky heeft het veel over oorlogen en de smerige rol die de VS speelt hier bij. Zo worden veel verbanden gelegd tussen oorlogen en de internationale wapenhandel. ‘Oorlog is handel. Het lijkt wel alsof oorlogen uitgelokt worden om zo de handel in stand te houden,’ brengt Yvo in. ‘Wapens worden geproduceerd en moeten verkocht worden. Net als auto’s.’ Toch zijn er meerdere redenen die aangehaald worden. Goed, wapenhandel kan een reden zijn. Maar ten tijde van de Koude Oorlog waren veel “incidenten” en oorlogen ook strategisch, wordt in het boek uiteengezet. En meer recentelijk lijkt de oorlog in Irak om onder andere olie te gaan. Het is spijtig dat nergens naar voren een humanitair argument naar voren komt. Het gaat om geld, macht, olie, strategie. Het gaat echter nooit om de mensen in de samenleving waar de oorlog gevoerd wordt. Oftewel; het gaat nooit om de slachtoffers. En daar kan het ook niet om gaan. Als het daar om zou gaan, zou er geen oorlog gevoerd worden…

Nog steeds actueel

Hoewel vele artikelen in het boek enige jaren oud zijn, hebben ze aan actuele waarde nog weinig ingeboet. In sommige artikelen zou je het land Vietnam kunnen vervangen door Afghanistan en het is min of meer toe te passen op de huidige situatie. Ook wordt er veel gesproken over de criminalisering van bewegingen die hun protest uiten.

Zoals hierboven is aangegeven zijn vele motieven om in oorlog te gaan complexer dan in eerste instantie lijkt. Deze motieven zijn veertig jaar na dato niet zo zeer veranderd, wellicht zijn ze intensiever of dodelijker (of effectiever, het is maar hoe je het ziet…) toe gepast. Toen was het communisme een gevaar voor de vrije welvarende Westerse samenleving, nu is de Islam een bedreiging. Different name, same bullshit.

Media

Chomsky haalt regelmatig de rol van de media aan die door de gevestigde orde van de Amerikaanse kapitalistische consumptie maatschappij wordt gebruikt. Pytrik heeft onder andere onderzoek gedaan naar de rol van de media. Hij merkt op dat er de laatste jaren een trend van de media is waardoor veel nieuws (vooral in kranten) is afgevlakt. ‘Kranten zijn natuurlijk ook gewoon bedrijven,’ merkt Stef op. ‘Zij zitten in een moeilijke positie. Ergens moeten zij onafhankelijk verslag doen van de gebeurtenissen. Aan de andere kijkt de directeur aan het einde van het jaar wel naar de verkoopcijfers.’ En sensationeel nieuws lijkt te verkopen…

Sommige trends lijken niet echt een reden te hebben. Zo vraagt de journalist Nick Davies zich af hoe alle gevestigde Westerse kranten het “nieuws” omtrent de massavernietigingswapens in Irak zo klakkeloos hebben kunnen overnemen.

Nu is er internet, dat was niet toen Chomsky de in het boek opgenomen artikelen schreef. Internet vergemakkelijkt het om nieuws en opinie aan de man/ vrouw te brengen. Zo lijkt het, maar in de praktijk is dat toch anders. Je zelf geschreven stukje over de wandaden van de regering is misschien heel interessant, maar het moet wel gevonden worden door de internetgebruikers. Bovendien is ook internet niet de digitale vrijplaats die het lijkt. Zo is er de interessante kwestie Pirate Bay aangaande ‘censuur’ die opgelegd wordt door grote (muziek) bedrijven.

Linkse beweging(en)

Chomsky geeft verder aan dat binnen de Amerikaanse linkse beweging een grote rol is weggelegd voor de universiteiten, waar het potentieel ligt dat jonge gedreven mensen kritisch kunnen zijn naar de huidige, conservatieve maatschappij. Ik denk dat er in de jaren er in de VS op dit punt al vrij veel veranderd is, het kan echter altijd nog radicaler.

De wetenschap kan zich meer ontwikkelen in het belang van de maatschappij in plaats van de grote bedrijven. Hier zit het grote dilemma dat grote opdrachtgevers als NASA subsidieverstrekkers zijn. De hand die geeft moet dus gebeten worden. Er is veel lef en solidariteit voor nodig om dit te kunnen bewerkstelligen.

En verder geeft Chomsky vooral aan dat acties niet moeten worden gedaan omdat de acties al dan niet radicaal zijn. De acties moeten gedaan worden omdat ze al dan niet succesvol zijn en een constructieve bijdrage leveren aan het doel: een vrije samenleving met respect voor mens, dier en milieu.

Hieruit voortvloeiend komt de volgende stelling. In het boek wordt aangegeven dat de VS protest toestaat zolang het ineffectief is. Zodra het wel effectief is, worden criticasters van de aardbodem geveegd. Stelling: om effectief te zijn, heb je dus geweld nodig. Gebruik de middelen die de vijand gebruikt. Er wordt weer gemompeld… Als je geweld zou gebruiken, is dat dan succesvol? En als het dan succesvol zou zijn, wordt je dan niet van de aardbodem geveegd? Maar als je met iedere échte succesvolle actie toch al een kopje kleiner wordt gemaakt, waarom dan niet er met volle overtuiging voor gaan?

Een voorbeeld: Volkert van der G. heeft Fortuyn vermoord, maar is er daarmee iets veranderd? Dat blijft de vraag… Een actie lijkt alleen maar effect te hebben als het doel door een breed publiek gedragen wordt. In het geval van de moord op Fortuyn was dat duidelijk niet het geval. Van der G. heeft overigens geen moeite gedaan om de daad een echte politieke lading te geven.

Het verzet moet zich op alle vlakken organiseren en vooral solidair zijn met verschillende vormen van verzet. Daarbij moet iedereen op zoek gaan naar zijn/ haar talenten en zich op die manier optimaal inzetten voor een betere wereld. En dan zijn we weer terug bij de eerste stelling: Chomksy moet dus gewoon lekker moeilijke stof blijven produceren!

Tot slot geeft Chomsky in een interview zijn visie op een anarcho-syndicalistische samenleving. Wat vindt men daarvan? Charmant, dat zeker. Op kleine lokale schaal, dat zeker. Op mondiaal niveau…. er wordt weer gemompeld.

4. Interessante links:

http://www.chomsky.info/

http://www.flatearthnews.net/

http://www.akpress.org/

http://thepiratebay.org/legal

Artikel naar aanleiding van hetzelfde boek

Typewriterdistro

Er zijn tal van boeken te vinden over interessante onderwerpen om deze samenleving met de grond gelijk te maken… zo snel mogelijk. En tegelijkertijd een eerlijke samenleving op te bouwen. Voor wat hoort wat, niet?

Lees meer over...

about-yvo

Admin

Subscribe to our feed