Het zijn de kleine dingen…
Posted on | november 23, 2009 | 2 Comments
Het is zeventien dagen geleden dat ik voor het laatst een bericht heb gepost. Dat kan twee dingen betekenen. Of het interesseert me niet, óf ik heb het te druk gehad. Het tweede is gelukkig het geval. Ik ben de afgelopen weken druk geweest met nieuw werk, met samen op pad gaan met Suzette, met klussen, met het huishouden, met optochten lopen, met opvoeden. En met een ritme vinden waar ik me fijn bij voel. Dat lukt aardig…
Ik heb gevoel dat ik weer sinds een lange tijd grip op mijn leven heb, en dat voelt goed. Ik merk dat ik erg kan genieten van de kleine dingen die ik in het dagelijks leven tegenkom. Dit klinkt ontzettend afgezaagd en cliché, ik weet het. Maar in mijn geval is het absoluut van toepassing.
Voorbeeld: Suzette en ik liepen vorig weekend door een gedeelte van Amsterdam waar ik nooit eerder was geweest. Ik ben al miljoenen keren in Amsterdam geweest, duizenden keren dezelfde straten en steegjes bewandeld. Vaak gehaast omdat ik ergens moest zijn. Muziek hard aan, snelheid van de looppas ergens tussen lopen en rennen, starend naar de straatstenen die onder mij zoefen, andere haastige mensen en irritante toeristen ontwijken.
En nu voor het eerst sinds tijden dat ik zo maar straatjes en steegjes in liep zonder een concreet doel. Wat ik zag waren imperfecte huizen, begroeide schuttingen, jaren oude graffiti. Ik gluurde bij huizen naar binnen, ik droomde over mijn perfecte woonhuis (dat zich overigens niet in de grote stad bevindt, maar dat terzijde). En daarbij let ik voor op, jawel, de kleine dingen. De boeken die er in staan, niet de boekenkast. De koffiekopjes waar uit gedronken wordt, niet de keuken. De bloembakken, niet de tuin.
Ik hoop dat ik nog lang van deze kleine dingen in het leven mag genieten. Zij maken het interessant, zij inspireren.
Comments
2 Responses to “Het zijn de kleine dingen…”
Leave a Reply


november 24th, 2009 @ 10:45
Zo herkenbaar!
x
januari 22nd, 2010 @ 11:00
He Yvo,
alles lieve en goede met veel succes voor het opstarten eetcafe,
fantastisch dat het eindelijk gebeurd,
heb het meteen Francesca vertelld ,zij vind het supie,
fijn dat je eindelijk een betje je plek en de weg vind om de kleine dinge van het leven te genieten,
liefs en succes
Kathrin